لگسترون

Ligustrum یک درختچه یا درخت کوچک همیشه سبز است که بومی اروپا، شمال آفریقا، آسیا، استرالیا، چین و ژاپن است. لگستروم از خانواده Oleaceae که در مناطق ملایم‌تر به‌عنوان یک گیاه همیشه سبز عمل می‌کند و فقط در سخت‌ترین زمستان‌ها برگ می‌ریزد. ارتفاع بیشتر درختچه ها به 1 تا 2 متر می رسد، اما برخی از آنها می توانند بسیار بالاتر (تا 8 متر) رشد کنند. برخی از آنها می توانند به اشکال بسیار کم یا فرش مانند رشد کنند. کاشت این گونه برای گلزارها سه بوته در متر مربع و برای پرچین در هر متر خطی چهار بوته است. گیاهی است که برای ترکیب پرچین های مختلط که همیشه با گیاهان همیشه سبز ترکیب می شود نیز استفاده می شود.

گیاهشناسی:

برگها متقابل، ساده با دمبرگ کوتاه و حاشیه کامل هستند. گلها به رنگ سفید و از شهریور تا مهر هستند. میوه ها شبیه انگور هستند و ممکن است سیاه مایل به ارغوانی، سبز یا سفید باشند. آنها آب و هوای معتدل و مناطق آفتابی یا سایه روشن را دوست دارند. آنها به عنوان گیاه پرچین استفاده می شود و با قیچی درختچه ای شکل می گیرند. میوه های این گیاهان برای انسان قابل خوردن نیستند، بنابراین نباید مصرف شوند. آنها ممکن است ارزش زینتی مهمی داشته باشند یا غذای برخی از حیوانات را فراهم کنند.

عوامل محیطی مورد نیاز گیاه:

نور:

این گیاهان در آفتاب یا در سایه جزئی به خوبی رشد می کنند. معمولاً اگر رطوبت کافی به آنها داده شود، آفتاب و گرمای بیشتری را تحمل می کنند. در سایه جزئی یا روشن به رطوبت کمتری نیاز دارند.

دما:

گیاه می تواند در محیطی مناسب تا دمای 18- درجه سانتی گراد زنده بماند.

خاک:

در هر خاک با زهکشی خوب یا مرطوب رشد می کند. خاک های متخلخل یا خشک معمولاً سبک و سست هستند، آب راکد وجود ندارد اما نسبتاً سریع در لایه های عمیق تر جریان می یابد. چنین زمین‌هایی هوادارتر و گرم‌تر، در عین حال خشک‌تر هستند و معمولاً حاوی هوموس کمتری هستند و برای چنین زیر نباتی اغلب خشکسالی ظاهر می‌شود (مثلاً باغ‌های سنگی، دیوارها، کنار مسیرها و جاده‌ها، روی شن، همچنین روی سطح شن در شهرها و نزدیک به ساختمان ها ...)، گیاهان چنین زیر نباتی به خاک با زهکشی خوب نیاز دارند، آنها خشکسالی را تحمل می کنند اما نمی توانند رطوبت ثابت یا حتی سیل را تحمل کنند.

آبیاری:

این گیاه نیاز آبی بالایی دارد.

هرس:

پیرایش منظم به حفظ شکل آن و جلوگیری از چوبی شدن بیش از حد کمک می کند.توصیه می کنیم هرس سالانه را در پایان زمستان و اوایل بهار انجام دهید و پرچین ها را دو بار در سال کوتاه کنید.

روش تکثیر:

از طریق بذر، قلمه نیمه سخت و چوب سخت تکثیر می شود.

مکان‌های کاشت و انواع باغ‌های پیشنهادی:

• کلبه و باغ غیررسمی

• پرچین

حشرات، بیماری ها و سایر مشکلات گیاهی:

ممکن است به شته ها، پروانه های برگ معدن و تریپس حساس باشد. ممکن است به عسلک حساس باشد.